۱۴ راننده از دوران مختلف که در F1 با یکدیگر مسابقه داده‌اند!

اختلاف سنی رانندگان با یکدیگر اگرچه قابل توجه است اما اولین باری نیست که دو راننده از دوره‌های مختلف در F1 با هم مسابقه می‌دهند. در طول سال‌ها موارد متعددی وجود داشته که برخی از نام‌های برجسته با جوانان تازه وارد به رقابت پرداخته‌اند. در این مطلب نگاهی به کتاب‌ تاریخ می‌اندازیم و با برخی از آن زوج‌ های متضاد آشنا خواهیم شد.

فرناندو آلونسو و جاس ورشتپن

به گزارش آخرین خودرو، با توجه به اینکه دوران طولانی حضور او در فرمول یک تاکنون باعث شده است که او در ۴۲۵ گرندپری و بیش از هر راننده دیگری مسابقه دهد، نام‌های زیادی وجود دارند که فرناندو آلونسو (Fernando Alonso) با آنها مسابقه داده است. شاید یکی از جالب‌ترین نمونه‌ها این واقعیت جاش ورشتپن (Jos Verstappen)، پدر مکس ورشتپن (Max Verstappen) باشد. وقتی آلونسو در سال ۲۰۰۱ اولین مسابقه خود را برای تیم میناردی انجام داد، ورشتپن پدر هفتمین فصل حضور خود را در F1 تجربه می‌کرد.

کیمی رایکونن و ژان آلسی

آلونسو تنها تازه‌کار قابل توجهی نبود که در سال ۲۰۰۱ به میدان آمد، کیمی رایکونن (Kimi Raikkonen) نیز پس از کسب یک کرسی در تیم سائوبر، برای اولین بار در خط شروع مسابقه قرار گرفت. در سوی دیگر طیف تجربه، ژان آلسی (Jean Alesi) سیزدهمین فصل حضور خود در F1 را آغاز می‌کرد و و پس از پایان سال ۲۰۰۰ بدون امتیاز، به آینده‌ای بهتر امیدوار بود. ماشین این تیم در سال ۲۰۰۱ رقابتی‌تر ظاهر شد و سه امتیاز برای آلسی به ارمغان آورد. در همین حال، رایکونن با عملکردهای چشمگیر خود در اولین فصل حضورش، توجه‌ها را به خود جلب کرد.

مایکل شوماخر و نلسون پیکه

در نمونه دیگری از ستاره‌های آینده که درست زمانی که یک نام مشهور آخرین حضور خود را تجربه می‌کرد، ورود خاطره‌انگیز مایکل شوماخر (Michael Schumacher) به F1 است که باعث شد که او در مسابقات پایانی با نلسون پیکه (Nelson Piquet) هم‌تیمی شود. پس از یک دوره طولانی فعالیت در این ورزش که از سال ۱۹۷۸ آغاز شده بود و در دهه ۱۹۸۰ سه قهرمانی جهان را به دست آورده بود، پیکه در سال ۱۹۹۱ برای بنتون رانندگی می‌کرد که یک تازه‌کار به نام شوماخر وارد مسابقات شد. پیکه در پایان فصل تصمیم به بازنشستگی گرفت در حالی که بقیه ماجرا برای شوماخر تاریخ‌ساز شد، کسی که با رکورد هفت قهرمانی جهان به یکی از بزرگان تاریخ این ورزش تبدیل شد.

نیکو هالکنبرگ و روبنس باریکلو

نیکو هالکنبرگ (Nico Hulkenberg) مانند شوماخر، در روزهای اولیه حضورش در F1، با روبنس باریکلو (Rubens Barrichello) راننده آلمانی تیم ویلیامز در سال ۲۰۱۰، رقیبی برای خود به عنوان یک راننده باتجربه برزیلی داشت. هالکنبرگ ۲۲ ساله، پس از کسب قهرمانی در مسابقات فرمول دو (که در آن زمان با نام GP2 شناخته می‌شد) در اولین حضورش در سال ۲۰۰۹، در سال بعد به فرمول یک قدم گذاشت و در هفت مسابقه امتیاز کسب کرد. با این حال این در نهایت برای شکست دادن هم‌تیمی بسیار باتجربه‌اش کافی نبود زیرا باریکلو در هجدهمین فصل حضورش در فرمول یک، کمی بیش از دو برابر امتیاز کسب شده توسط راننده تازه‌کار را کسب کرد.

ادی ایروین و آیرتون سنا

در طول تاریخ F1، رانندگان زیادی اولین حضور خود را در مسابقات آغاز کردند اما اولین مسابقه ادی ایروین (Eddie Irvine) در سال ۱۹۹۳، پس از آنکه خشم قهرمان سه دوره جهان یعنی  آیرتون سنا (Ayrton Senna) را برانگیخت، همچنان بدنام است. سنا از حادثه‌ای که پیش از مسابقه در رابطه با ایروین رخ داده بود، خشمگین بود. این بحث داغ منجر به مشت زدن راننده برزیلی به ایروین شد و راننده مک‌لارن را به محرومیت تعلیقی دو مسابقه‌ای محکوم کرد. این دو نفر در نهایت مدت زیادی در پیست مشترک نبودند و سنا در سال ۱۹۹۴ به طرز غم‌انگیزی در ایمولا جان خود را از دست داد اما درگیری خارج از پیست آنها در تاریخ F1 ثبت شده است.

لوئیس همیلتون و رالف شوماخر

مانند آلونسو و هالکنبرگ که در بالا به آنها اشاره شد، لوئیس همیلتون (Lewis Hamilton) اکنون یکی از باتجربه‌ترین رانندگان حال حاضر در F1 است. با این حال، برخلاف رقبای کهنه‌کارش، همیلتون در اولین فصل حضورش در فرمول یک، فرصت مسابقه دادن در کنار مایکل شوماخر را نداشت زیرا این راننده آلمانی در پایان سال ۲۰۰۶ بازنشسته شد. با این حال، همیلتون در سال ۲۰۰۷ با ورود به فرمول یک با مک‌لارن، با یک شوماخر دیگر یعنی برادرش رالف شوماخر (Ralf Schumacher) همراه بود. در حالی که سال تازه‌کاری همیلتون فوق‌العاده چشمگیر بود، اما فصل برای شوماخر چندان خوب پیش نرفت. این راننده باتجربه در یازدهمین فصل حضورش و سومین فصل حضورش با تویوتا قهرمانی را در جایگاه شانزدهم به پایان رساند.

گراهام هیل و خوان مانوئل فانجیو

از نظر قهرمانان نمادین جهان از گذشته این ورزش، خوان مانوئل فانجیو (Juan Manuel Fangio) و گراهام هیل (Graham Hill) قطعاً دو نام در این لیست هستند و در حالی که حضور گسترده گراهام هیل در F1 باعث شد تا سال ۱۹۷۵ به رقابت ادامه دهد، اولین فصل حضور او در واقع با آخرین دوران حرفه‌ای نسبتاً کوتاه فانجیو همزمان شد. فانجیو در سال ۱۹۵۱ عنوان قهرمانی را از آن خود کرد و در طول این دهه چهار عنوان دیگر را نیز به دست آورد، رکوردی که تا زمان ششمین قهرمانی مایکل شوماخر در سال ۲۰۰۳ شکسته نشد. دوران درخشان او در سال ۱۹۵۸ به پایان رسید و در گرندپری فرانسه تنها باری بود که او در کنار هیل تازه‌کار مسابقه می‌داد. فانجیو مقام چهارم را کسب کرد در حالی که هیل که تنها چهارمین حضورش در یک مسابقه قهرمانی F1 را تجربه می‌کرد، به دلیل مشکلی با لوتوس خود DNF شد. با این حال اتفاقات بزرگتری در انتظار این راننده بریتانیایی بود که در طول دوران حرفه‌ای خود دو قهرمانی جهان را کسب کرد. او و پسرش دیمون (Damon) یکی از تنها دو زوج پدر و پسری هستند که هر دو عنوان قهرمانی جهان را کسب کرده‌اند.